Etrafimda ki tüm Insanlara
tebessümle bakiyorum;
Isik saciyor sanki Gözlerim...
Daha dün.. buruk acilara terk-i diyar
edilmisken Yüregim;
simdi icimde bir Kiz Cocugu oynuyor...
Gönül Sarayimin o kocaman Bahcesinden,
en güzel gülleri topluyor;
cimenleri ezmeden kirmadan incitmeden!
Civil civil gözleri ile isil isil bakiyor;
tertemiz dudaklarinda bir nota var;
bugün duydugu güzellikler icin bir beste yapma cabasinda sanki..
Evet evet iste icimde yeniden bir kiz cocugu var
civil civil kahkahalarini duyuyor musunuz?
Mutluyum ben diyen insanlar,
sizler en son ne zaman cicek topladiniz?
ya da sizin dudaklarinizda en son ne zaman bir nagme vardi?
Mutluyum diyenler..
iyi bakin bu kiz cocuguna...
mutluluk neymis görün! ögrenin!
Hanginiz onun gibi saf bakabildiniz dünya ya?
hanginiz onun gibi temiz bir dünya düslediniz?
hanginiz onun gibi yürekten mutlu oldunuz?
Aslinda hepinizin icinde bir kiz cocugu yok muydu?
Vardi degil mi... peki.. simdi nerede?
Niye yok? Hic düsündünüz mü?
Daha dün kücücük yüregine
kocaman hüzün bulutlarini sigdiran,
bugün ise mutlulugun takilarini boynuna kolye diye,
ellerine bilesik diye takmis bu kiz cocuguna iyi bakin!
Mutlulugun gökkusagi düsmüs suretine
icin icin gülüyor
ve gülücükler ona yetmiyor...
Duyuyor musunuz kahkahalari?
Duymadiniz mi?
O halde siz bu yaziyi bosuna okumussunuz!
Onun dilinden anlamak icin
icinizde ki cocugu cikarin,
saklamayin.. birakin gülsün..
birakin yerine göre aglasin..
ama icinizde ki kiz cocugunu saklamayin..
O dur sizi mutlu eden..
Cünkü SIZ insansiniz..
Ve insanlar hassastir..
AMA GÜCLÜDÜR!!!
Alıntıdır...
