aşk tamda bu gece umudunu yitirdi. şehrin tüm kapılarını çekip kendini sessiz sokaklara attı. verilen sözler,kurulan düşler,yaşanan anılar,söylenen sevgi sözleri...hepsini geçtiği sokakların her birine bırakıyordu usulca...onlardan kurtulmak istercesine...şehrin yemyeşil ağaçları sonbahar gelmişcesine yapraklarını döküyor,çicekler soluyor,kuşlar, böcekler neşesini yitirmiş hüzün şarkısı çalıyorlar. Dalgalar bile çoşkusunu kaybetmiş bir o yana bir bu yana savruluyorlar aşk gibi... geçtiği yollardan acılar topluyor. bu son haykırış ,bu son umuttu aşk için...
tüm umutlarını kaybetmiş bir şekilde bu gece gidecek.anılardan ,verilen sözlerden kurtulamadan yoluna devam edecek. ve aşk yolun sonuna geldi. başladığı noktada gidiyordu bu şehirden...yitiyordu...
Aşk bu gece şehri terk etti.
Ardında ne nemli gözler,nede bir vücud vardı. sadece aşkın kokusunu yok edercesine bir rüzgar esti...
(Nasıl oldu anlamadım ama ben yazdım... Mor cadı)
